We rijden vroeg naar Stratford upon Avon. Een prachtig plaatsje en de geboorte- en sterfteplaats van William Shakespeare. Ik heb er zin in, de zon schijnt en er vallen over de hele dag maar twee regenbuitjes. Een kniesoor die daar moeilijk over doet.
Zou iemand ooit van deze plaats gehoord hebben zonder Shakespeare? Want alles draait hier om de schrijver waarvan iedereen wel een paar werken op kan noemen. Hamlet, King Lear, de getemde Feeks, Richard III, Othello, Macbeth etc. De man die zoveel invloed uitoefende op de engelse taal en schreef over thema’s die universeel en tijdloos zijn. Ik ben vandaag helemaal in mijn element!
We zoeken het meest engelse theehuis op wat we kunnen vinden en drinken daar cream tea met scones. De thee spoelt de toch wat droge scones weg. Waarom lees ik in boeken altijd over verse scones waar het vet en de boter van afdruipt? Heeft iemand die ooit gegeten? We lopen daarna om een meer vol met zwanen heen naar het Swans Nest Hotel. Daar slapen we vannacht. Dat is geen toeval.
We bekijken het geboortehuis van de schrijver en de cottage waar zijn vrouw Anne Hathaway opgroeide. We zien ook zijn school. Waarschijnlijk leverde de kennisoverdracht daar veel minder problemen op dan tegenwoordig want William kon foutloos spellen. In Tudor World zien we hoe de wereld eruit zag in de tijd van Shakespeare waarin trouwens ook de steeds dikker wordende Henry VIII leefde. En Francis Drake en Elisabeth I.
We eten in de pub Rose and Crown en praten met een ouder echtpaar en hun zoon en schoondochter. De vrouw komt hiervandaan maar emigreerde als 8-jarige met haar ouders naar Australië. Hoe heerlijk moet het zijn om bij bij terugkeer naar je roots te zien dat het praktisch allemaal nog is zoals het was! Er zijn hier dorpen waar na 1600 nog steeds geen nieuwe huizen meer mogen worden gebouwd. Ik zou mijn huidige woonomgeving niet eens meer hebben herkend als ik 10 jaar weg zou zijn geweest.
Nog één afzakkertje en dan bereikt het nieuws me dat onze gids van gisteren het ziekenhuis mag verlaten. Verder onderzoek is nog nodig. De titel van deze blog kan dus niet anders zijn dan All’s Well That Ends Well!
Morgen geen Shakespeare meer. Morgen gaan we naar de Cotswolds. Een droom die uitkomt.
Geweldig verhaal weer en prachtige foto,s.
Lieve Janneke,
Wat is het heerlijk om je verhaal te lezen. Dat je in je element bent, snap ik helemaal! Geniet van al het moois wat je tegenkomt en maak fantastische herinneringen.