Tien koeien

We rijden Polen binnen. Een prachtig landschap in een stralende zon ontrolt zich voor ons. We arriveren vrij snel in Kliczków Castle, ons verblijf voor de komende nacht. Wat een ambiance, waanzinnig!

Een kasteel gebouwd in 1297 als grensfort in een vele malen bezet gebied. Het hoofdgebouw is in Renaissancestijl, de toegevoegde balzaal uit 1810 in Empire-stijl. In 1881 volgden weer uitbreidingen met een heerlijke mengelmoes van Engelse gotische architectuur én Italiaanse Renaissance én Franse maniërisme én een Engelse tuin.

In 1944 werd de toenmalige eigenaar gearresteerd na een mislukte aanslag op Hitler en het kasteel in beslag genomen. Het dappere gebouw overleefde, hoewel leeggeplunderd door de Sovjet Unie, de 2e WO. Hierna verwaarloosde men het. Slechts de paardenbegraafplaats werd nog bijgehouden. Na de val van het communisme kocht een commercieel bedrijf het en ontwikkelde het tot een luxeus recreatieoord en conferentieruimte. Goed idee!

“We worden vriendelijk ontvangen. Een rondleiding door het kasteel is  mogelijk wanneer er minimaal vier internationale gasten zijn. We zijn de enige buitenlanders. Maar we mogen zelf het kasteel doorlopen. Er spreekt liefde uit alle hoeken van het gebouw. Vervelen hoef je je hier niet. Er is een zwembad, je kan paardrijden, wandelen, kanoën, relaxen, fietsen, volleyballen of pontonraften. Wij brengen eerst een toost uit op onze eerste schreden in Polen. Twoje zdrowie!

Ik oefen wat Poolse woorden.Hallo is witam en tot ziens is pa. Dat lukt vast wel. Ik lees dat bedankt dzie kuje is en je dit kunt onthouden door tien koeien te zeggen want zo klinkt het ongeveer.

We vragen of het nog mogelijk is om in het prachtige restaurant te dineren. De manager zegt toe dit te regelen als we er maar om 19:30 uur zijn. Prachtig uitgedost zitten we daar keurig op tijd. Bart kan niet kiezen uit alle heerlijkheden op de kaart en besluit te starten met een vleesvoorgerecht met speciale bijpassende wodka. Ik sla het voorafje over en bestel een cocktail. We genieten. De ober vraagt Bart hoe het smaakte. Drie koeien antwoord hij stralend.

Ik kom niet meer bij en geef de verwarde ober de bestelling voor het hoofdgerecht door. Blijkt de keuken inmiddels dicht te zijn. Het is 20:30 uur. In Polen eet men vroeg.

Ik sta gierend op. Bart, je hebt gelijk. Drie koeien is genoeg hoewel bedankt tien koeien is!

Er is nergens meer iets te eten te verkrijgen. Maar in de auto liggen nog vier mueslibollen, een banaan, twee snickers, cherrytomaatjes en een dropje. Alles gaat op. Morgen ga ik vroeg aan tafel.

2 gedachten over “Tien koeien

  1. Jammer dat het diner niet lukte, maar het restaurant zit er geweldig uit.

Geef een reactie