De warmte is nu ook eindeliik hier in Bretagne doorgedrongen. Vandaag tikken we de 30° aan. Wanneer het zo warm is, is kamperen de leukste manier om te gaan slapen. In de tent kan je als het heel stil is zacht de golfslag van de zee horen.
Onze kaas is gesmolten in de tent. Hoort er allemaal bij. Als we de wasknijpers retourneren zie ik opgeplakt bij de piepkleine receptie een bericht dat je een koelkast kan huren bij je tent voor 6 euro per dag. Zoiets hebben we nog nooit eerder gezien en hoort voor mij meer bij glamping. Ik zie echter direct lekkere franse kaasjes voor me, bekertjes yoghurt, salades en Bart denkt aan ijskoud bier. Twee minuten later is er een koelkast gehuurd en rijdt de eigenaar van de camping een koelkast naar onze tent. Wij gaan op pad om de inhoud ervan te verzorgen.
Het is nu 32° én we kopen twee (als je niet kan kiezen kan je beter beide kleuren kopen) bodywarmers voor Bart. Hij hoeft ze vandaag nog niet aan.
We installeren ons op het terras bij het zwembad en ik werk vanmiddag aan mijn boek Val dood! In het boek wordt het verhaal verteld door zes hoofdpersonen. Ik kreeg de waarschuwing dat dat niet zou werken, dat kan men niet aan. Eén of twee maar niet meer. Ik denk vooral dat je de lezers niet moet onderschatten! Die kunnen dat echt wel.
Ik weet niet of ik zo slim ben wanneer ik een praatje met de eigenaar van de camping maak. Ik heb gelezen over een concert niet al te ver rijden hiervandaan. Hij geeft de informatie keurig maar vraagt dan met een scheef lachje of we morgen naar de avond van de moules, frites en karaoke komen. En in een opwelling zeg ik dat we van de partij zijn.
‘Kunt u of uw man zingen? Het vervelende is dat we dat alletwee knap beroerd doen. ‘U moet wel zingen! Ik vraag of er nummers van George Moustaki zijn want die zing ik wel. De eigenaar lacht en zegt dat er altijd verzoeken mogelijk zijn.
Nu moet ik Bart vertellen dat we morgen naar de karaoke avond gaan. Ik wijd uit over dat ik heb geregeld dat hij geen mosselen hoeft te eten maar kip krijgt. Bart eet namelijk geen vis.
‘Lollig toch! Ik heb echt een leuke man.
We spelen weer tafeltennis en Bart wordt met de dag fanatieker. Hij wil zo graag een keer van me winnen dat hij me waar mogelijk met de bal zal perforeren als dat punten zou opleveren. Ik sla net zo hard terug, we zijn aan elkaar gewaagd.
Het is een zwoele avond. We ziten tot 00:30 uur buiten. Morgenochtend geven ze kans op onweer af. Ben benieuwd zo vlak aan zee. Maar nu eerst het luchtbed op kruipen. Bart ligt er al met pal naast hem twee bodywarmers. We zullen het niet koud hebben vannacht.
Hij is héél leuk maar winnen laat ik hem niet 🤣
wat fijn dat je een Echt leuke man hebt en die ook nog een beetje kan pingpongen. Voor zijn ego is het wel goed dat je hem een keer laat winnen.En ja,heb ook mee gemaakt dat je een waterbesparende zwembroek aan moest ,zelfs al veel jaren geleden