De nacht was lang en koud en ik bracht vier uur ervan slapend door. De overige uren had ik gezelschap van een haan die ieder half uur (!) enkele keren een rare kukeleku liet horen. Zou het wel een echte haan zijn? Zijn kukelen is zo regelmatig en het eindigt steevast alsof de stekker eruit getrokken wordt. Ik luister aandachtig en hoor toch kleine verschillen. De nacht gaat zo snel voorbij maar juist bij het ochtendgloren ontbreekt ieder gekraai. Waarschijnlijk is de haan in diepe slaap.
Het is grijs buiten en er valt een miezerig regentje. Geeft niets, ik heb op de hele dag regen gerekend, het kan alleen nog maar meevallen.
Zaterdag is Bart jarig en het plan is hem een ‘coffre d’attelage’ te geven. Dat is een trekhaakkoffer. Ik kende dit Franse woord niet maar weet het met veel woorden en gebaren uit te leggen. Ik kende het woord trouwens ook niet in het Nederlands. Maar Bart wil dolgraag zo’n opbergbak voor de vakanties met de tent en ik ben blij dat de achterbank dan weer vrij komt. Gek, je neemt zo min mogelijk mee maar de auto zit toch helemaal vol. Wanneer we hem hier kopen kan de bak direct gebruikt worden. Het is een leuke zoektocht met weinig resultaat. Fransen prefereren een hutkoffer op het dak van de auto. Het maakt niet uit, we komen deze vakantie vast wel ergens het perfecte exemplaar tegen, nu eerst lekker lunchen.
Voor we terugrijden naar de camping duiken we nog supermarkt Super U in. Mijn vervelende darmen spelen op (ik heb collagene colitis) en ik moet echt naar de toilet. Ik blik schielijk om me heen, Frankrijk heeft vaak sanitaire voorzieningen bij supermarkten. “Pas de toilettes ici madame!” is het antwoord van de beveiligingsmedewerker aan wie ik het vraag. De man ziet vast mijn paniek want hij belt naar zijn leidinggevende die er niet blijkt te zijn. Ik heb twee kostbare minuten staan wachten en ben bang dat dit een beschamende afloop gaat krijgen. De medewerker grijpt me vast en trekt me mee. Door de klapdeuren naar het personeelsgedeelte waar hij speurend om zich heen kijkt en dan naar het herentoilet wijst. “Go go go, vite, vite! Hij wappert met zijn handen en ik ren op een raar drafje naar het vieze herentoilet, zet er een recordtijd toiletbezoek neer en blik voorzichtig om de deur. Mijn held wenkt me driftig, nú terugkomen. Als een volleerd inbreker dribbel ik met de handen hoog opgetrokken tot mijn kin op mijn tenen naar hem terug. Hop, ik vlieg door de klapdeur de winkel weer in. Even zie ik nog zijn hoofd tevoorschijn komen en ik gebaar dat hij ‘formidable’ is. Hij lacht en knipoogt. Oh, zou deze man in mijn lokale supermarkt kunnen werken, ik zou hem aanbidden!
Kalm en bedaard loop ik naar Bart die op de wijnafdeling verdiept is in de regionale wijnen, “Gelukt? Mompelt hij.
Het is droog, de zon breekt door en we rijden via een prachtig slingerend weggetje naar de camping terug. Tijd voor af en toe een spelletje petanque en hangen in onze luie stoelen waarin we naar de rivier de Seine staren die een meter of veertig van onze tent vandaan voorbij stroomt. Regelmatig vaart er een flink schip voorbij. Ik dacht bij de Seine altijd alleen aan Parijs maar de rivier stroomt vanaf Langres via Troyes, Parijs, Rouen naar de zee bij Le Havre.
Dit is vakantie. We kraaien bijna van plezier.
effe gegoogeld en collagene colitis zou een auto immuun ziekte kunnen zijn,want colitis ulserosa is er wel een.ik zit met prikkelbaar darmsyndroom,pds,wat ook autoimmuun is en ben bezig een immuuntherapie te krijgen.Bij mij helpt Imodium prima bij nood.Sterkte ermee,gr.Hans
wat fijn dat jullie even konden en mochten ontsnappen aan alle vervelende ziekenhuis bezoeken.
geniet van een héérlijke vakantie in deze mooie omgeving, we kennen deze plek 😀
Ooooo die darmen ook altijd ik herken het zo. Ik scan in winkels onbewust ook altijd waar kan ik de wc vinden. Fijne vakantie verder gewenst vanuit Zierikzee.
Coby