Vandaag gaan we weer een mooie wandeltocht maken. We ontvluchten de stad en zoeken de prachtige natuur van Schotland op. Daarvoor moeten we een bus nemen. We staan gefocust op bus 2 te wachten en hebben pas op het allerlaatste moment in de gaten dat bus 5 die kwam aanrijden bij onze halte hier van lijnnummer verandert in bus 2. Nog nét op tijd wurmen we ons de bus in.
De weergoden zijn ons vandaag gunstig gezind: het is droog en zestien graden. Tijd voor een epische wandeltocht van veertien kilometer. De tocht is prachtig! Overal in Schotland bloeien er boshyacinten, hele velden kleuren blauw van die bloemen en de gele brem doet niet onder en bloeit net zo uitbundig.
Weer terug in het hotel willen we ons opfrissen en zetten het raam op een kier. De duiven die buiten zitten zien hun kans schoon en met een handig buiginkje onder het raam door zijn ze bij ons in de kamer. Gelukkig blijven ze steken achter de vitrage. Ik weet ze met ferm handgeklap naar buiten te bonjouren en zie dan dat bij de buren ook het raam op een kier staat en de duiven daar naar binnen verdwijnen. Na tien minuutjes komen ze weer naar buiten. Ik wil oprecht niet weten wat ze in die tien minuten uitgespookt hebben in die kamer.
We hebben deze avond een Highland-avond met diner en show geboekt. We krijgen een prachtig plekje vlakbij het podium toegewezen. Dan ben je natuurlijk wel een makkelijk doelwit voor publieksinteractie. Ik mag helpen een kilt te vouwen wat ik niet onverdienstelijk doe omdat mijn taak simpel is. Dan is Bart aan de beurt. Er is een locale verhalenverteller en die zoekt een vrijwillig slachtoffer om de traditionele vechtstijlen van de clans te demonstreren. Bart stapt vol zelfvertrouwen naar voren als ware hij Braveheart zelf. Het duurt twee minuten. De verhalenverteller kijkt Bart aan en zegt gortdroog: ‘Sorry Bart, je kunt terug naar je plaats want je bent dood’, Geen gevecht in slow motion, niets. Pats,…. dood. Bart druipt beduusd af naar zijn plaats. Zijn gezicht is onbetaalbaar, een mix van verbijstering en milde belediging. De kortste militaire carrière ooit.
Op het podium speelt een jongeman viool. Een jongedame met gitaar is er ter begeleiding. Samen maken ze aanstekelijke Schotse muziek waarbij je niet stil kunt blijven zitten. Onze voeten tikken mee op de maat, de vrolijkheid is aanstekelijk. Schotland op zijn best! Twee meisjes doen ceilidh dansen voor. Wat een heerlijke avond. Tussen alle entertainment in nuttigen we een smakelijk diner. We hebben als hoofdgerecht Haggis besteld, we zijn nu eenmaal in Schotland! Ik heb de vegetarische versie met linzen en kruiden en havermout. Het smaakt ons alletwee verrassend goed.
We lopen vrolijk terug naar de hotelkamer. We spelen slechts één spelletje keer op keer. Dan slaat de vermoeidheid toe en kruipen we lekker onder de wol. Morgen pakken we weer de trein en reizen verder door dit ruige magische land.
Inderdaad mooie natuur en bloemen nu,toch wel gelukkig dat Bart uit de dood is opgestaan 🤗
Echt een mooie omgeving, lijkt een beetje op de Ardennen zo te zien. Jullie hebben plezier aan de lach te zien. Geniet er maar lekker van beide