Kruisende paden in de zon (10)

We zijn vroeg uit de veren. De zon schijnt al en hoewel het nu fris is met 11° zal de temperatuur snel oplopen en vanmiddag zelfs 19° worden. De Schotten hier vinden het geweldig. Alle ramen gaan open want het is ‘bloedheet’!

Aviemore is de toegangspoort naar het Cairngorms National Park, een waanzinnig natuurgebied met bossen, beken én daarachter de indrukwekkende Cairngorms, de bergen! En dat is precies waar we vandaag heen gaan. We hebben een prachtige tocht uitgezocht die door het natuurpark gaat, over de toppen van de bergen om dan uiteindelijk beneden uit te komen bij de rivier Spey, waar we langs lopen tot we weer in Aviemore terug zijn. De Cairngorms zijn na de Ben Navis de hoogste bergen in het Verenigd Koninkrijk.

We hopen dat we wilde dieren kunnen spotten, een hert of een vos, desnoods roofvogels. We loeren er al dagen naar en zien heel veel hoefafdrukken van rendieren maar het enige dier dat voor mijn camera verschijnt is een pad. Niet helemaal wat ik in gedachten had.

Ik wilde dat we hier meer dagen hadden, je kan hier zó fantastisch lopen! Ik ben helemaal in mijn element en ik leg een steentje op een steenmannetje, hoewel dat niet meer schijnt te mogen van natuurbeschermers. Sinds mensenheugenis wijzen die steenmannetjes de weg in de mist op grote open vlaktes. Bij sommige tochten maakten wij er ook nog gebruik van maar het is meer dan dat. Het heeft ook iets spiritueels. Een collectief ritueel van wandelaars. Net zoiets als een kaarsje branden in de kerk. Wanneer je een steentje stapelt denk je vaak aan een dierbare. Je voelt je verbonden met de natuur en met diegenen die vóór jou hier stonden. Nu hebben ze het over beestjes die onder de stenen leven en bodemerosie en zelfs dat wandelaars door de steenmannen verdwalen omdat ze dan niet meer op de officiële markeringen letten. Wat een ontzettend flauwe betutteling! Trouwens, waar echte steenmannetjes staan komen niet veel mensen.

Ik doe nog altijd ‘mijn’ pose bovenop de berg. Vroeger deed ik die altijd (op één been staan, met andere been naar achter en armen wijd) boven  op het randje van een berg en in een perfecte uitvoering. De uitvoering is allang niet meer perfect en gevaarlijke randjes zijn ook geen goed idee meer, mijn evenwicht is vaak wat zoek, maar ik sta er mooi nog wél! Het voelt goed.

Tijdens de afdaling komen we haar tegen: een oude dame die de tachtig ruim gepasseerd is, schat ik. Ze loopt de berg op van de kant waarop je eenvoudiger boven kan komen dan van de andere kant, maar ze loopt hem wél en dat dwingt respect af.  Ze komt uit het zuiden van Schotland, en is hier met haar familie. Die zijn vandaag allemaal gaan mountainbiken. In plaats van de hele dag op ze te zitten wachten heeft ze haar wandelschoenen aangetrokken en is de bergen ingegaan!  In haar hand heeft ze een plastic tasje met drinken en een boek en chocola. Geweldig! Ze vertelt het niet erg te vinden. Ze doet veel alleen. Ze heeft haar twee zoons en aanhang maar voegt er zachtjes aan toe: ‘I hardly see them’. Het raakt me. Daar staat ze, een dappere oude vrouw, moederziel alleen op deze berg. Sterk, onafhankelijk maar met een stille eenzaamheid die ze meedraagt. Ik wilde dat ze mijn buurvrouw was!

We lopen nog even naar een supermarkt om een flesje water te kopen. Dat flesje is voor morgen in de trein, om mijn medicatie in te nemen. Helaas, de winkel verkoopt enkel verpakkingen van acht of twaalf flesjes en die openbreken mag niet. Bij de kassa zie ik een gezin meerdere verpakkingen kopen. Ik vraag of ik één los flesje van ze mag kopen omdat ik morgen niet met acht flesjes water de trein in wil stappen. Nog voor ik uitgesproken ben krijg ik een flesje water in mijn hand gedrukt. De pond die ik ervoor wil geven wordt lachend en resoluut geweigerd. We maken nog een gezellig babbeltje. Schotten zijn ontzettend vriendelijke mensen. Ze groeten je ook zo leuk, alsof ze je al jaren kennen en ontzettend blij zijn je te zien. ‘Hé hello! How are you? Have a nice Day!’ De Schotse natuur is adembenemend maar juist die kleine menselijke ontmoetingen maken een reis echt onvergetelijk.

---