Duisternis en zonneschijn

Dinsdag 30 mei 2023

Het zit erop. We vliegen terug naar Nederland met onvoorstelbaar veel herinneringen en ervaringen. Toch is het stiekem ook wel fijn weer terug te gaan. Wat schijnt de zon hier in ons kleine land uitbundig en wat zijn de wegen strak en glad en wat staan er ontzettend veel verkeersborden!

We hebben twee uur vertraging. Schiphol heeft te weinig landingsbanen beschikbaar en we gaan later het luchtruim in. Je laat een vliegtuig niet twee uur rondjes vliegen. Hierdoor heb ik alle tijd om terug te blikken op onze vakantie. IJsland, prachtig ruig land van 103000 km², drie maal zo groot als Nederland maar met 17 miljoen minder mensen. Waar men elkaar niet enkel appt maar ontmoet door samen een muziekbandje op te richten. Vaak zit men in meerdere bandjes. IJslanders zijn dol op hun bandjes en ik stel me zo voor dat er ieder jaar geloot wordt wie er naar het Euro Songfestival mag gaan 🙂 , het verklaart de diversiteit van de inzendingen.

IJsland, een land met normen en waarden. Waar ze vast houden aan tradities en de taal. De taal is al 1100 jaar hetzelfde en commissies zorgen ervoor dat er geen engelse termen binnensluipen. Daarom lezen ze met gemak oude literaire werken daar waar wij kreunen en steunen bij Gysbrecht van Aemstel en de vos Reynaerde. Een land waar je je kind niet zomaar een naam mag geven maar er een kiest uit een namenlijst. Dat voorkomt namen die in Nederland zijn gegeven door ouders aan hun kroost als Louissse (waarom 4x een s?) en Ghëarmiangelijanno (spellen maar levenslang) en Whooly-Whooly (geen commentaar).

IJsland, waar 80.000 paarden rondstappen, het onderwijs heel goed en toegankelijk is en 42% meer investering krijgt dan hier. Het ouderschapsverlof fantastisch is geregeld. Waar jaarlijks maar één of twee moorden worden gepleegd tegen 434 hier. IJsland met geisers, vulkanen en bergen en heel veel lavastenen met mos en kale vlaktes en veel wind. Nederland vol met prachtige bloemen en lieflijke landschappen, bossen en overal sportverenigingen, theaters, bioscopen en kunst. Met ontelbaar veel terrassen, minder regen, veel files en zo kan ik doorgaan. Het is niet te vergelijken.

IJsland, een geweldig ruig land voor stoere mensen. Toch zou ik er niet willen wonen. Het is geen land voor wandelaars en fietsers. Er zijn wandelpaden maar beperkt en je kan niet zomaar overal lopen. Het mos is beschermd en het is simpelweg vaak ook te gevaarlijk om zomaar ergens te lopen. Het beperkt je in je routes. Dat vond ik jammer, had meer willen struinen. Ik ben weer helemaal blij met ons klimaat. Gelukkig hoef ik ook helemaal niet te kiezen maar geef ik IJsland een warm plekje in mijn hart. Ik laat de reis even bezinken. Een dag of twee, daarna door met nieuwe plannen! Waarheen de volgende reis? Naar Puglia, naar de zon ditmaal!