We hebben een rollende nacht achter de rug. Ons tweepersoonsluchtbed was waarschijnlijk niet hard genoeg opgeblazen en Bart rolde continu naar het midden en ik daardoor ook. Wel knus maar omdraaien lukte niet meer en we zaten verstrikt in onze van twee naar één geritste slaapzak. Rechts buiten de tent hoorde ik flink snurken. Wie het ook was, hij heeft wél geslapen.
We ontbijten in het zonnetje en de slechte nacht is direct vergeten. We komen er achter dat het niet handig is dat onze proviand en campingservies nu ónder de tassen met kleding ligt. We blijven tassen in en uit de auto tillen en de fles afwasmiddel is niet te vinden. Waarschijnlijk staat die nog thuis.
Binnen een half uurtje rijden we naar de prachtige stad Boulogne-sur-mer. Dit was ooit een belangrijke vlootbasis voor de Romeinen. Ook gingen er wegen van hier naar Maastricht, Heerlen en Keulen. De Romeinen bouwden een hoge stadsmuur ter bescherming en nog steeds is er het prachtige oude centrum met de stadsmuur eromheen, de bovenstad, en ligt er nu daaronder de modernere benedenstad.
Wanneer we de auto vlak voor de stadspoort kunnen parkeren zien we een plein geheel in Egyptische sfeer. Er is een piramide, een sfinx en een groot standbeeld van ene August Marriette. Die blijkt een heel beroemde inwoner uit deze stad te zijn geweest. Mariette was Egyptoloog en deed ruim dertig jaar opgravingen in Egypte met belangrijke ontdekkingen die nu nagenoeg allemaal in het Louvre liggen of in een door hem geopend museum in Caīro. Maar hier plaatsten ze een enorm beeld van hem. Beroemde stadsgenoten moet je koesteren.
We struinen door de straatjes in de bovenstad en lopen het Charles Dickenspad. De Engelse schrijver hield van la douce France maar had een voorliefde voor twee plaatsen. Dat was Parijs vanwege de cultuur, literatuur en grandeur én hij was dol op Boulogne-sur-mer. Hij besloot drie zomers achter elkaar hier met zijn familie door te brengen. Dat waardeerden ze hier zo dat ze naar hem een mooie wandelroute vernoemden.
Mocht ik ooit, uiterst onwaarschijnlijk, heel beroemd worden door mijn boeken is er misschien een piepkleine kans dat Den Haag of De Lier mijn naam aan een plantsoentje of steegje geeft. Een standbeeld gaat te ver 😉
We bezoeken nog de crypte van Boulogne, een van de grootste van Frankrijk. Het is een doolhof van ondergrondse gangen bedekt met fresco’s die onder de Basiliek Notre Dame liggen. Tijdens de bouw van de basiliek stuitten ze eerst op een oude middeleeuwse kerk en later op een Romaanse crypte. Er werd keurig overheen gebouwd.
We zijn opeens bekaf, de crypte is behoorlijk fris en we rijden terug naar de camping. We hangen heerlijk voor de tent, nemen een drankje bij de bar en ik speel twee succesvolle potjes tafeltennis.
Terug bij de tent speelt zich een klein drama af. Ons fluitketeltje is waarschijnlijk te vaak gevallen en is lek. Dat doet pijn. Ik hecht me dus zelfs aan fluitketels.
Morgenochtend pakken we de tent in en rijden we verder.
