Een bijzondere ontmoeting (10)

Vandaag is Bart jarig en omdat hij nooit gecharmeerd is van zijn verjaardag zitten we nagenoeg altijd op die dag ergens ver weg. Zo ook dit jaar.

We gaan weer een stukje verder op onze tocht door Bretagne en rijden vandaag naar het zuidelijke deel ervan. Het plan is eerst Quimper te bekijken, vervolgens Pont Aven en daarna de tent op een camping in Ploemel, een stadje vlak bij Auray neer te zetten.

Over de stad Quimpel had ik mooie commentaren gelezen en fraaie foto’s gezien. We arriveren echter in een somber gedeelte van de stad, alles grauw en druk. Drie omleidingen en vijf volle parkeerplaatsen verder hebben we genoeg gezien. We rijden door naar Pont Aven.

Dat is een schot in de roos. Pont Aven is een charmant kunstenaarsdorp met een lief haventje, pittoreske straatjes en heeft de bijnaam de ‘stad van de schilder.’ Niet heel gek want Paul Gauguin verbleef hier vele jaren. Deze plaats inspireerde ook Monet, Courbet en Boudet.

We lopen door een parkje en horen zachte muziek. Er zit een zanger met zijn gitaar die daar helemaal in balans zachtjes zelfgeschreven prachtige chansons speelt. Het is Francis Debieuvre, een man die uit de streek van de Franse Ardennen komt, vertrok naar Zuid Frankrijk maar uiteindelijk hier terecht kwam en via retraite bij de Bretagnese monniken helemaal zijn bestemming heeft gevonden. Hij was twintig jaar leraar was maar koos uiteindelijk voor het schrijven van chansons en het zingen ervan. Inmiddels heeft hij drie cd’s uitgebracht. Het was een leuke ontmoeting met een lieve zachtaardige man die ook nog zijn  allernieuwste nummer voor me speelt. Mooier kan het niet. Francis heeft een heerlijke stem om naar te luisteren.

Na een late lunch rijden we door naar Ploemel, een gehuchtje vlakbij Auray. We zetten onze tent op bij Camping de Kergo, een mooie  duurzame camping midden in de natuur waar ze van mij een vlag met wimpel voor het sanitair krijgen.

We hebben geluk. Bart wil pizza’s eten en op vrijdag komt hier een pizzakar waar verse pizza’s gemaakt worden. We borrelen wat, spelen tafeltennis en clever tot de derde macht en het leven is goed. Het is wel jammer dat we geen CD speler in de auto hebben, dan konden we nog even naar Francis luisteren maar dat komt thuis wel.