Zaterdag is marktdag in Sarlat en dat is een kans die we ons niet laten ontnemen. Het is een adembenemende middeleeuwse setting voor deze levendige markt met streekproducten, snuisterijen en kledingkraampjes. De historische straatjes vormen een uniek decor.
Nagenoeg iedere vakantie blijkt weer dat de wereld soms ontzettend klein kan zijn. Niks anoniem door het leven gaan. Het is een ongeschreven natuurwet dat je op vakantie altijd een bekende tegenkomt. Of soms een buurman van een achterneef van je vroegere tandarts, hoe dan ook, de link is er. Uitgerekend op de markt in Sarlat hoor ik opeens: ‘Janneke, Jan?!’ En daar zie ik mijn ontzettend gezellige oud-collega Daphne, uit de tijd dat we voor de Koninklijke Schouwburg werkten. Herinneringen borrelen op. Ze is hier niet alleen: ze heeft haar man en twee super schattige jongetjes bij zich. De spontane ontmoeting geeft mijn dag een extra feestelijk tintje en blijft me nog lang bij.
De dag vliegt voorbij in een hoog vakantietempo. We zwemmen, luieren schaamteloos met een boek en kokkerellen samen uitgebreid. Geen haast, geen klok. De lucht is warm. Het is echter fascinerend hoe snel het weer hier kan veranderen. Een plotselinge harde windvlaag kondigt een weersomslag aan. Het tentdoek begint wild te wapperen. Onweer op komst. Het barst los, een indrukwekkend schouwspel van flitsen, donderslagen en flinke regenbuien. We waren bijna vergeten hoe dat was… regen. ´s Nachts blijft de regen ritmisch op het dak van de tent klinken. We worden wakker in een frisse wereld. De hitte is verdwenen en het stof is weggespoeld. De auto glimt alsof hij net door de wasstraat is geweest.
Vandaag, zondag 16 augustus, schijnt de zon vriendelijk maar niet meer zo fel.
De temperatuur haalt vandaag de 30 graden niet meer, maar blijft steken op 29 graden.
Vanaf de camping zien we het Château van Beynac liggen, statig en onverwoestbaar op zijn kalkstenen rots, 150 meter loodrecht boven de rivier. De geschiedenis ligt daar, op slechts 2,3 kilometer van de camping op ons te wachten. De wandelschoenen gaan aan, op naar een wandeling door de tijd.
Het Château van Beynac is niet zomaar een kasteel: het is authentiek en doordrenkt met een middeleeuwse sfeer. Eleonora van Aquitaine en haar zoon Richard Leeuwenhart hebben hier gewoond. Genoeg redenen om het kasteel te bezoeken.
Eleonora van Aquitaine was een van de machtigste en fascinerende vrouwen uit de middeleeuwen. Ze was als enige vrouw koningin van Frankrijk én koningin van Engeland, nam deel aan de tweede kruistochten (naar het Midden-Oosten) en was de moeder van Richard Leeuwenhart.
Het eerste stuk lopen langs de rivier is een makkie maar eenmaal in Beynac (weer een van de mooiste dorpen in Frankrijk) zijn de straatjes smal en ze lopen steil omhoog. We klimmen door een ansichtkaart!
Boven is het uitzicht vanaf de Terrasse de l’Éperon, over de glinsterende rivier de Dordogne en de verre vallei, adembenemend. Aan de overkant zien we Château de Castelnaud liggen.
In de middeleeuwen stonden de Engelsen hier en de Fransen daar,
elkaar bespionerend over het water.
In het kasteel zijn een aantal ruimtes gerestaureerd en teruggebracht naar hoe het er vroeger uitzag. Het verleden komt tot leven. We lopen door riddersalons, door de Statenzaal waar de baronnen besluiten namen en rechtspraak uitoefenden, door de keukens en de slaapkamer van Richard Leeuwenhart met een koeienvel als deken. Ik weiger te geloven dat die er vroeger ook echt zo lag!
Richard Leeuwenhart (1157-1199) spreekt tot de verbeelding. Hij is het ultieme symbool van de middeleeuwse ridder en moedige kruisvaarder. Hij was tien jaar koning van Engeland maar was minder dan een jaar daar op zijn troon, liever was hij op het slagveld en ging op kruistocht naar Jeruzalem waar hij zijn bijnaam Coeur de Lion verwierf.
Romantiek versus de werkelijkheid. Schrijver Sir Walter Scott verbond in zijn roman Ivanhoe de fictieve figuur van Robin Hood aan Richard Leeuwenhart (vermomd als de Zwarte ridder) Robin kon vechten tegen corruptie en Richard was de ‘goede’ koning. Ik weet dat het fictie is maar toch spelen die beelden door mijn hoofd tijdens het dwalen door het kasteel. Het maakt de ervaring gewoon spannender!
Spannend in een heel andere categorie is de activiteit van de avond: de campingbingo bij de bar! Dat is het echte vakantiewerk en natuurlijk doe ik met Bart mee. Het spannende zit in het opnoemen van de cijfers. Die worden eerst in het Frans omgeroepen. Daarna volgt een wankele vertaling in het Engels en Nederlands. Zo wordt quatre-vingt-quatorze vertaald naar negenenveertig in plaats van vierennegentig. De Babylonische spraakverwarring gaat de hele bingo door en wij blijven met grote gaten op onze kaart zitten. Geeft niets, het is gezellig! De hoofdprijs van twee kaartjes voor het aquarium (waar we absoluut niet heen willen maar zodra er iets te winnen valt gebeurt er iets geks in je brein en wil je toch winnen) gaat uiteindelijk gelukkig kansloos aan ons voorbij.
Ach, of je nu droomt van middeleeuwse ridders of moet lachen om een campingbingo, vakantiegeluk zit in de herinneringen die je samen maakt.
Leuk om te lezen Janneke! Echt bijzonder je hier tegen te komen. Wij zijn alweer op weg naar huis. Bon vacances nog en tot de volgende keer! X Daphne et famille
Mooie plaatjes,ontmoetingen en oudheid met ridders en kastelen en weet daar wel wat van van wege mijn opa’s de graven van Holland en zet een plaatje op fb hierover