Zondagochtend 23 augustus. Morgen rijden we weer naar huis maar daar wil ik nu echt niet aan denken. Vandaag is eerst nog helemaal van ons en daar gaan we nog maximaal genieten.
De ochtend begint goed met een strooptocht door een reusachtige Franse supermarkt om er Franse lekkernijen in te kopen die je niet makkelijk in Nederland kunt kopen.
Missie geslaagd! Een stukje Frankrijk gaat zo mee naar huis.
Tijd voor wat actie. We gaan deze middag mini golf spelen. Er wachten 18 banen op ons die per hole steeds een stukje moeilijker worden. Bart heeft zich ontpopt tot de strengste scheidsrechter ooit. Regels zijn regels: absoluut niet op de baan gaan staan als je slaat, en gaat de bal over de rand? Dan leg je hem terug op exact dezelfde plaats waar hij de baan verliet, hooguit 15 centimeter van de rand. De strijd is aan! Een heerlijke competitieve middag waarbij ik het geluk aan mijn kant had.
We pakken vast wat in voor morgenochtend en gaan laat naar bed. We rekken deze dag zo lang mogelijk! Wanneer ik de volgende morgen wakker wordt tegen zeven uur, hoor ik een ritmisch geluid op de tent. Getsie, dat is regen! Volgens mijn weerapp zou het vannacht tussen één en drie uur regenen maar dat is verschoven naar deze ochtend. Tegen half tien moet het weer droog zijn. Plan de campagne? Eerst lekker ontbijten en wachten tot het droog wordt. Daarna nog een uurtje wachten tot de tent goed droog is, dan een beetje poetsen zodat we hem droog en schoon mee kunnen nemen. Een natte tent thuis in je tuin ophangen, laten drogen en schoonmaken is zeker geen leuk klusje. Nu zijn we er vrij snel mee klaar en is het best gezellig, mensen die passeren komen gezellig een praatje met ons maken. Om tien voor twaalf rijden we dan toch eindelijk de camping af met een droge en gepoetste tent in de opbergbak op de trekhaak.
Het is zover. Op naar huis. Zes uur en tien minuten rijden. We zijn dan nog voor acht uur thuis. Terwijl het Franse landschap langzaam in de achteruitkijkspiegel verdwijnt, blikken we terug op een fijne vakantie. Het voelt altijd een beetje dubbel om naar huis te gaan, maar we nemen weer prachtige herinneringen mee. Om Sartre te citeren: “Herinnering is het enige paradijs waaruit we niet verdreven kunnen worden.”
Frankrijk, bedankt. Je was weer fantastisch voor ons. We hebben weer nieuwe plekken ontdekt, vonden verborgen straatjes, zagen adembenemende uitzichten en deelden bijzondere momenten die voor mooie verhalen zorgen zodat we er later steeds weer van kunnen genieten. We hadden heerlijk lome Franse middagen zonder de verplichtingen van thuis. Maar aan al het goede komt een eind, zo ook aan dit Franse avontuur.
Een prachtige Franse uitspraak is: “Le voyage est la seule chose qu’on achète en devenant plus riche.” (Reizen is het enige dat je koopt waar je rijker van wordt).
En zo voelt het precies.
Nu op naar huis!
