Koprol in de morgen (03)

Het is vandaag bloed verzengend heet. We willen het rustig aan doen. Eerst het plaatsje Marsanne bekijken, een verborgen parel in de Drôme  en daarna niets meer.

Marsanne is een heerlijk rustig vreedzaam stadje. Geen hectiek, geen drommen toeristen, maar pure Franse sereniteit. Het dorp ligt tegen de heuvels aan en wordt omringd door het groene bos van Marsanne. Smalle steile straatjes ademen pure historie. We lopen omhoog naar de restanten van een oud kasteel dat hier stond. Het is nu een ruïne maar de klokkentoren staat nog fier overeind.
We drinken beneden in het dorp koffie en daarna gaan we terug naar de camping. Daar wacht het zwembad, een stapeltje boeken en … natuurlijk weer de tafeltennistafel! Ik moet flink aan de bak maar het is Bart nog niet gelukt me te verslaan! We drinken er een lekker glas lokale wijn op en doen tot heel laat bordspelletjes.

Er zijn dagen dat gebeurtenissen hun loop nemen. En vandaag is zo´n dag.

Ik schrik wakker en zie de klok al richting acht uur gaan. We wilden vroeg op pad! Ik spring op, mijn lijf in opschietmodus en gris mijn tas met handdoek, schone kleren, toilettas, make-up tasje, telefoon, flesje water en toiletrol bij elkaar. Hier is de wandelende pakezel, klaar om aan de dag te beginnen. Dacht ik. In de voortent heeft de grond het reliëf van het Franse hooggebergte in het klein. De grond is scheef, ongelijk en loopt af. Ik stap in een strategisch geplaatste kuil en struikel vervolgens over de mat in de tent.
Boink! Weg evenwicht, de wet van de zwaartekracht en ik land met een flinke smak op mijn snufferd op de grond.
Schadebalans: De grond heeft gewonnen.
Een flinke buil op mijn hoofd.
Een modern kunstwerk op mijn wang. Het ruitjespatroon van de vuilinloopmat staat er diep in gedrukt.
Mijn tanden door mijn lip.
Schaafwonden op mijn neus.
Het goede nieuws?
Ik ben klaarwakker en mijn dramatische landing heeft ook Bart gewekt.

Bart struikelt over een scheerlijn maar houdt zich met een indrukwekkend huppeltje staande. Hij waant zich direct 46 jaar terug op de legerbasis met struikeldraad, de veteraan in hem is springlevend. Voor je het weet graaft hij schuttersputjes rond de tent, maar niet deze ochtend.

We rijden naar Grignan, een middeleeuws vestingstadje. Het Chateau torent hoog boven het dorp uit. Het is het grootste renaissancepaleis van Zuidoost Frankrijk en we willen het graag gaan bekijken. Maar eerst slenteren we over de wekelijkse markt op de Place du Jeu de Ballon. Ik bezwijk voor een broek, blouse en hemdje en Bart koopt gerookte ham, bramenjam en artisanaal bier.
We struinen verder het hele dorp af en drinken thee en koffie in een sfeervolle binnentuin van een theehuis dat ´le Boudoir´ heet. Bart struikelt over een paaltje van ca. 40 bij 40 cm dat er staat maar blijft wederom overeind. Even later valt er een vijg uit de boom op de grond, rakelings langs zijn hoofd. Het is tijd om hier weg te gaan en het werkelijk schitterende kasteel te gaan bezoeken.
De oorsprong van het kasteel ligt in de 11^e eeuw als een sobere middeleeuwse burcht op een fort. Later werd het fort verbouwd tot een paleis en onder koning Lodewijk XIV bereikte het zijn absolute culturele hoogtepunt. Marquise de Sévigné is de beroemdste inwoner van het kasteel. Zij schreef er honderden brieven aan haar dochter en haar vlijmscherpe teksten behoren tot de Franse literaire klassiekers.

Ik vind het kasteel adembenemend maar dat is het paarlen collier met bijpassende oorbellen in de vitrine van de winkel van het kasteel ook! Ik ben deze maand jarig en Bart twijfelt geen moment. Zonder blikken of blozen koopt hij de set. Ik doe het collier voorzichtig om en het is de ultieme revanche op mijn buil en schaafwonden. Ik zie er glanzend en chic uit! Denk ik. In de prachtige tuin van het kasteel drinken we gekoelde lokale wijn en klinken op het leven.

We gaan terug naar de camping en plonzen verfrissend in het zwembad.. Bart en ik kokkerellen samen met verse streekproducten en wisselen gezellig verhalen uit met onze nieuwe buren. De avonden hier zijn ongelooflijk zwoel en het is genieten met een grote G. Proost op het leven en nog vele mooie dagen.

---